mid ka mid ah

(Aleelaala-ha)

Jaadadka dibqallooca mid ka mid ah, oo aad u weynaada, oo xubnaha dabada iyo oogada qaarkeed midabyo ku yeesha.

(Baalfallaar-ta)

Mid ka mid ah shinbiro wadajir u duula oo xilliba dal u talaaba; caloosha waa ka caddahay, dhabarkuna waa madow iyo buluug isku darsan; waxay leedahay baalal dheerdheer oo fallaarta u eg, iyo dabo ganto leh.

(Badweyn-ta)

1. Bad weyn oo xeebta ka fog.

2. Badda qaybaheeda waaweyn oo shanta ah, mid ka mid ah (Badweynta Atlaantik, Badweynta Deggan, Dadweynta Hindi, Badweyn-Barafta Woqooyi iyo Badweyn-Barafta Koofure).

(Banban-ka)

Hubka lagu dagaallamo mid ka mid ah; lugaa loo mudaa kolkiibana, xabbado aad u badan baa ka dhaca; boobe (ama bamban).

1. (Baqal-ka, Baqa-sha) Gammaanka jaad ka mid oo geenyada iyo dameerku iska dhalaan.

2. (Baqal-ka) Cagcagaarka la cuno mid ka mid ah; bagal.

(Barni-da)

Jaadadka timirta mid ka mid ah.

1. (Bood-da) Hab dharka loo mayro oo loo caddeeyo.

2. (Bood-ka) Midabyada fardaha mid ka mid ah: caddaan cawl yari ku dheehan yahay.

(Bulla-da)

1. Cayaaraha waaweyn oo Soomaalidu tumato mid ka mid ah.

2. Midab (fardo).

(Buntukh-a)

Hubka dabka mid ka mid ah oo gacanta lagu qaato. Wuxuu lee yahay dhuun dheer oo afkeeda xabbaddu ka baxdo oo gudaha ku leh xarriiqo qodan oo maroorsan oo xabbadda la ridayo siiya xoog sida kiriiriga u wareegaya iyo dheerayn iyo weliba sugnaan iyo meel fog gaarid; qori; (ama bunduq).

(Buud-ka)

Jaadadka doonyaha mid ka mid ah.

(Buun-ka)

1. Bocool weyn ama dhuun dheer oo kolkii la afuufo dhawaaq dheeri ka soo baxo.

2. Qalabka cayaaraha mid ka mid ah.

(Cawaweer-ka)

Libaax-badeedka waaweyn mid ka mid ah.|

(Saca-ha)

(xiddigo) Cuntubyada xiddigaha kuwa ugu cadcad mid ka mid ah; waxay ku yaalliin lixaha iyo cadaadka agtooda, meel aan diillincaanoodda ka fogeyn; waxaa lagu sheegaa ninkii diley hashii Nebi Saalax oo cirka lagu salbay.

(Sanbab-ka)

1. Mid ka mid ah labada xubnood oo hunguriga cadi isu hayo oo sida buufimada neeftu gasho kana baxdo.

2. (xoolo) cudur xun oo sanbabbada ku dhaca.

(Sariir-ta)

1. Saabaanka guriga mid ka mid ah oo lagu kor seexdo inta joodari iyo barkimooyin la saaro.

2. Salka weelka.

(Seeseemmana-ha)

Kalluunka badda mid ka mid ah.

(Seexaari-da)

Jaadadka timirta mid ka mid ah.

(Shaanis-ka)

Cayaaraha turubka mid ka mid ah.

(Shabaag-ta)

Alaabada kalluunka lagu qabto mid ka mid ah oo ka samaysan xargo dun ah oo laysku saabcaareeyey oo wada il ah; (ama shamaag).

(Shanbal-ka)

Qalabka muusikada mid ka mid ah oo ka samaysan labo qalbac oo midkiiba meel dhexda ah ka xoldhan yahay oo kolka la isku dhufto, dhawaaq kan koorta u eki, ka soo baxo.